ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣΤΟΥ

Η ανάπτυξη των μαστών ξεκινά στην εφηβεία και ολοκληρώνεται στην εγκυμοσύνη με τελικό σκοπό τη γαλουχία (θηλασμό του μωρού).

Η ανάπτυξη, ωρίμανση και γαλουχία διέπονται από μια αλληλουχία επίδρασης ορμονών (οιστρογόνα, προγεστερόνη, θυροξίνη, προλακτίνη).

Ο μαστός είναι συνεπώς ορμονοεξαρτώμενο όργανο και κατά τη διάρκεια του εμμηνορρυσιακού κύκλου γίνονται αισθητές αλλαγές όπως πρήξιμο, ευαισθησία, και πόνος πριν από την περίοδο.

Ο μαστός είναι το όργανο που ξεχωρίζει στη γυναίκα και της προσδίδει ιδιαίτερη χάρη και ομορφιά. Παράλληλα, όμως, δημιουργεί τα πιο πολλά ενοχλήματα ενώ ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος της γυναίκας.

ΚΑΛΟΗΘΕΙΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ:

  • Ινοκυστική μαστοπάθεια: αποτελεί το συχνότερο πρόβλημα της γυναίκας στην αναπαραγωγική ηλικία. Εμφανίζεται με πολλαπλά, ευαίσθητα, επώδυνα ψηλαφητά οζίδια και στους δυο μαστούς που η ένταση των συμπτωμάτων μεταβάλλεται με τις φάσεις του εμμηνορρυσιακού κύκλου. Οφείλονται σε κύστεις και συμπαγή ινώδη οζίδια.
  • Θήλωμα ενδοπορικό: καλοήθης, συνήθως συμπαγής αλλοίωση που εξορμάται από γαλακτοφόρο πόρο, κοντά στη θηλή. Εμφανίζεται με αιματηρό έκκριμα της θηλής. Χειρουργική αφαίρεση της αλλοίωσης, με συναφαίρεση και του πόρου, είναι η θεραπεία εκλογής.
  • Ινοαδενώματα: Είναι οι συχνότεροι καλοήθεις όγκοι του μαστού και εμφανίζονται συνήθως σε νέες γυναίκες. Μονήρη ή πολλαπλά, συμπαγή, ελαστικά με ομαλά όρια. Αντιμετωπίζονται με χειρουργική αφαίρεση ή παρακολούθηση.
  • Καλοήθης φυλλοειδής όγκος: ινοεπιθηλιακός όγκος, μοιάζει με το ιναδένωμα, αλλά εξελίσσεται ταχύτερα. Η θεραπεία είναι τοπική ευρεία χειρουργική αφαίρεση.
  • Ιστολογικά οι φυλλοειδείς όγκοι, διακρίνονται σε καλοήθεις, οριακής κακοήθειας, και κακοήθεις. Ο διαχωρισμός είναι αρκετά δύσκολος. Οι κακοήθεις υποτροπιάζουν συχνά, δίνουν αιματικές μεταστάσεις στους πνεύμονες και αντιμετωπίζονται με μαστεκτομή.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Ο καρκίνος του μαστού είναι συχνός και η ανάπτυξή του αυξάνεται προϊούσης της ηλικίας. Το οικογενειακό ιστορικό αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης και οφείλεται σε γονιδιακά αίτια. Μάλιστα μπορεί να υπάρξει προδιάθεση και για καρκίνο της μήτρας και του παχέος εντέρου.

Ο προληπτικός έλεγχος με ψηλάφηση, μαστογραφία και υπερηχογράφημα, συμβάλλει στην πρώιμη διάγνωση, κυρίως μετά την ηλικία των 50 ετών, αλλά και σε μικρότερες ηλικίες με οικογενειακό ιστορικό.

Δίνει μεταστάσεις στους λεμφαδένες της μασχάλης και αιματικές στα οστά, στους πνεύμονες και στο ήπαρ.

Η θεραπεία είναι χειρουργική ογκεκτομή ή μαστεκτομή με μασχαλιαία λεμφαδενεκτομία. Ανάλογα με το στάδιο της νόσου, τον ιστολογικό τύπο και τους ορμονικούς υποδοχείς συμπληρώνεται με ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία και ορμονοθεραπεία.